Tatry Zachodnie · Szczyt
Klasyczna grań czterech szczytów z jednymi z najpiękniejszych panoram Tatr.
O szlaku
Ciemniak, Krzesanica, Małołączniak i Kopa Kondracka tworzą masyw Czerwonych Wierchów, którego grzbiet wyznacza polsko-słowacką granicę. Trasa na Czerwone Wierchy nie jest trudna technicznie, jednak wymaga dobrej kondycji. Długi dystans (około ...km) sprawia, że trzeba być przygotowanym na wielogodzinną wędrówkę. Odległość wynagradzają jednak widoki. Szlak zachwyca rozległą panoramą Tatr Wysokich, Zachodnich oraz słowackiej strony gór, dzięki czemu przejście Czerwonych Wierchów jest jedną z najbardziej widowiskowych górskich wycieczek w Polsce. Szczególnie jesienią, kiedy porastająca stoki sit skucina barwi się na charakterystyczny czerwono-brązowy kolor - to właśnie stąd nazwa Czerwone Wierchy.
Dziś trudno to sobie wyobrazić, ale jeszcze przed utworzeniem Tatrzańskiego Parku Narodowego Czerwone Wierchy były intensywnie wypasane, owce docierały aż pod same szczyty. Jako pierwszy ich wysokość zmierzył Ludwik Zejszner w 1838 roku, badacz opisał także budowę masywu. Natomiast pierwszą turystyczną ścieżkę wytyczono w 1875 roku. Na początku dwudziestego wieku Mariusz Zaruski rozpoczął eksplorację tutejszych jaskiń, schodząc do Jaskini Rozpadłej na głębokość 45 metrów.
Mało znaną ciekawostką na temat Czerwonych Wierchów jest fakt, że kiedy na początku lat 30. XX w. pojawiła się inicjatywa wybudowania w Tatrach pierwszej w Polsce kolejki linowej, poza Kasprowym Wierchem rozważano także budowę połączenia z Doliny Małej Łąki na Czerwone Wierchy. Ostatecznie, jak wiemy, to Kasprowy Wierch zwyciężył jako cel kolejki.
