Tatry Zachodnie · Szczyt
Widokowy szczyt nad Doliną Kościeliską z panoramą Tatr Zachodnich.
O szlaku
Ornak wznosi się nad górną częścią Doliny Kościeliskiej, oddzielając ją od Doliny Chochołowskiej. Trasa na szczyt prowadzi przez malowniczą Dolinę Kościeliską, a obowiązkowym przystankiem po drodze jest Schronisko PTTK na Hali Ornak. Choć dziś jej stoki porastają las i kosodrzewina, jeszcze nie tak dawno tętniło tu życie pasterskie. Na Hali Ornak i Hali Stara Robota wypasano owce, a pamiątką po tamtych czasach są zachowane na mapach nazwy dawnych upłazów i polan, takie jak Skrajna Wolarnia, Szeroki Upłaz czy Wielkie Dwojaki.
Historia schroniska sięga początku XX wieku. Pierwszym schronieniem dla turystów był duży szałas pasterski na Polanie Pysznej, zabudowany w 1909 roku. W czasie II wojny światowej dawał schronienie partyzantom i kurierom tatrzańskim, przedostającym się na Węgry. Po zniszczeniu budynku w 1945 roku wzniesiono nowe schronisko na Małej Polanie Ornaczańskiej. Zaprojektowane przez Annę Górską w stylu nowozakopiańskim do dziś pozostaje jednym z najbardziej lubianych schronisk w Tatrach. Jego maskotką jest pluszowy miś o imieniu Dolinka.
Z Ornakiem wiąże się także mało znana historia dotycząca miejsca pochówku Juliusza Słowackiego. Gdy na początku XX wieku z okazji zbliżającej się setnej rocznicy urodzin poety rozpoczęto dyskusję nad sprowadzeniem jego prochów do Polski, Henryk Sienkiewicz zaproponował, aby poeta spoczął w Tatrach, wśród wysokich szczytów i chmur. Pomysł podchwycił Stanisław Witkiewicz, który uważał jednak, że lepszy od górskiego wierzchołka byłby punkt mogący stać się celem pielgrzymek. Artysta za idealne miejsce dla górskiego mauzoleum uznał właśnie halę u podnóży Ornaku. Ostatecznie szczątki poety zostały złożone na Wawelu.
